Poznajcie Massimo Pescatoriego

W epoce charakteryzującej się gwałtownym postępem technologicznym sztuczna inteligencja (AI) znajduje się na czele przełomowych zmian, zwłaszcza w dziedzinie edukacji. Massimo Pescatori, nauczyciel informatyki w liceum Liceo Vito Volterra w Ciampino we Włoszech, jest zwolennikiem włączenia sztucznej inteligencji do szkolnego programu nauczania. Dzięki ponad dziesięcioletniemu doświadczeniu w nauczaniu dostrzega kluczową rolę, jaką zarówno uczniowie, jak i nauczyciele odgrywają w wykorzystywaniu najnowocześniejszych technologii, które już teraz kształtują przyszłą siłę roboczą.

Niedawno jego studenci opracowali wirtualnego asystenta z wykorzystaniem IBM Watsonx, który umożliwia im prowadzenie dialogu sokratejskiego – metody rozmowy służącej zgłębianiu idei i pobudzającej krytyczne myślenie. Jak wyjaśnia Massimo: „Fakt, że to właśnie oni sami są twórcami programu realizującego dialog sokratejski, pozwolił im znakomicie zagłębić się w ten temat, ponieważ w przeciwnym razie nie byliby w stanie opracować tej aplikacji”. Uważa on, że na nauczycielach spoczywa kluczowa odpowiedzialność za prowadzenie uczniów przez zawiłości sztucznej inteligencji. Jest to możliwe wyłącznie pod okiem nauczycieli, którzy w związku z tym odgrywają fundamentalną rolę w tym procesie.

Dążąc do stworzenia przyszłościowego środowiska edukacyjnego, Massimo zapewnia szeroki wachlarz zasobów dostosowanych do zainteresowań studentów i ich rozwoju akademickiego. Zdaje sobie sprawę, że kluczowe znaczenie ma nauczanie adaptacyjne, zauważając, że „tradycyjny kurs stacjonarny nieuchronnie ogranicza studentom możliwości wyboru”, dlatego ścieżki edukacyjne muszą być dostosowane do indywidualnych potrzeb. Takie podejście nie tylko wspiera pasje studentów, ale także rozwija kluczowe kompetencje niezbędne w ich przyszłej karierze zawodowej.

Jednak potencjał sztucznej inteligencji wykracza poza sale lekcyjne, a rozwiązanie problemu rosnącego niedopasowania umiejętności ma kluczowe znaczenie. NiedawneraportBadanie przeprowadzone przez IBM we współpracy z The European House-Ambrosetti pokazuje, że wielu osobom brakuje umiejętności technicznych niezbędnych do dostosowania się do nowych stanowisk opartych na sztucznej inteligencji. Przewiduje się, że do 2030 r. sztuczna inteligencja będzie miała wpływ na ponad 83% zadań w głównych analizowanych grupach zawodowych, przy czym ponad 60% tych zadań zostanie wzbogacone o elementy AI, a nie zautomatyzowane. Ponadto do 2030 r. ponad 450 milionów pracowników będzie musiało podnieść swoje kwalifikacje, a ponad 30% z nich (136 milionów) będzie korzystać z nietradycyjnych ścieżek edukacyjnych, takich jak kursy online icyfrowe poświadczenia.

Massimo jest głęboko przekonany, że nauczyciele odgrywają kluczową rolę w wypełnianiu tej luki. Aby odnieść sukces w gospodarce opartej na sztucznej inteligencji, uczniowie muszą zdobyć wszechstronną wiedzę na temat działania tej technologii oraz nauczyć się programować proste sieci neuronowe – model obliczeniowy inspirowany ludzkim mózgiem, zaprojektowany do rozpoznawania wzorców i rozwiązywania problemów poprzez analizę danych.

Rola sztucznej inteligencji w edukacji zmienia sposób kształtowania programów nauczania i zaangażowanie uczniów. „Nauka może być ekscytująca tylko wtedy, gdy uczniowie mają pewną swobodę działania” – podkreśla Massimo. Promując projekty skoncentrowane na uczniach, daje im możliwość przejęcia kontroli nad własnymi doświadczeniami edukacyjnymi, rozwijając w ten sposób kreatywność i krytyczne myślenie – umiejętności, które będą niezbędne na rynku pracy.

W miarę jak świat edukacji nieustannie ewoluuje wraz z postępem technologicznym, spostrzeżenia oddanych pedagogów, takich jak Massimo Pescatori, stają się coraz ważniejsze. Dzięki włączeniu sztucznej inteligencji do programu nauczania oraz pielęgnowaniu kultury innowacji nauczyciele mogą wyposażyć uczniów w umiejętności i wiedzę niezbędne do odniesienia sukcesu w świecie opartym na sztucznej inteligencji.